69 68 Εργασίες Μαθητών Εργασίες Μαθητών ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 9. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ Ξένια Ρούσου, Β9 «ΈΧΩ ΈΝΑ ΌΝΕΙΡΟ: ΤΟ ΌΝΕΙΡΟ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΊΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΉ/ ΕΦΗΒΙΚΉ ΗΛΙΚΊΑ» Σκεπτικό Εργασίας: «Κάποτε είχα όνειρα, είχα φιλοδοξίες, είχα ακόμα κι αυτό που λένε μεγάλες προσδοκίες από τον εαυτό μου.» Κάποτε. Πόσοι ήρωες κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους; Και όσοι διαψεύστηκαν αν είχαν φωνή τι θα έλεγαν σε μια εξομολόγησή τους; Πώς μπορεί να νιώθει ο άνθρωπος που βγή- κε γελασμένος από τον ίδιο τον εαυτό του; Μεγάλο θέμα συζήτη- σης για τον Γιώργο, τη Μπέμπα, τη γυναίκα της Σονάτας του Σεληνό- φωτος, τη Νόρα, τη Ρήνη, τον Ρα- σκόλνικοφ, τη Μαρία Πολυδούρη και τόσους άλλους... Όνειρα σε διάψευση Στιγμές ψυχανάλυσης Είναι κάποιες στιγμές, που ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να πιστέψει για λίγο στον εαυτό του, που ο καθένας από εμάς θα μπο- ρούσε να πιστέψει ότι έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο του. Είναι και κάποιες άλλες στιγμές, όμως, που ο άνθρωπος αφή- νεται, γίνεται έρμαιο της αδυναμίας και του πάθους του. Και στις δύο περιπτώσεις το θέμα είναι να αντιληφθεί την πραγματικό- τητά του και να καταφέρει να τα βρει με τον εαυτό του. Ψυχολόγος: Γεια σας αγαπητοί μου! Είμαι ο ψυχολόγος σας! Είμαι ο άνθρωπος που είναι έτοιμος να αφουγκραστεί τον πόνο σας, να του πείτε τα ψυχολογικά σας και να σας βο- ηθήσει να ανταπεξέλθετε! Μην αγχώνεστε! Από εδώ πέρασαν πολλοί με ψυχικές δια- ταραχές σαν κι εσάς και ό,τι κι αν ακούσω δεν θα με ξαφνιάσει. Άκουσα πολλά στη ζωή μου. Μπορεί να με πληρώνετε κάτι παρα- πάνω, αλλά σίγουρα το αξίζω. Άλλωστε ό,τι πληρώνεις παίρνεις!!! Ας αρχίσουμε λοι- πόν… είμαι όλος αυτιά! Νόρα: Με λένε Νόρα. Θέλω να σας μιλήσω, το ΄χω πολύ ανάγκη. Μέχρι πρότινος νόμι- ζα ότι ζούσα σε μια «ευτυχισμένη» οικογέ- νεια. Είχα έναν πατέρα που με νοιαζόταν, ένα υπέροχο σπίτι, έναν ευυπόληπτο άντρα. Είχα δυο πανέμορφα παιδιά. Όμως δεν είχα ζωή. Ήμουν μια άψυχη στα χέρια τους κού- κλα. Δεν με αγάπησαν ποτέ πραγματικά, ήμουν το παιχνίδι τους, έπαιζαν μαζί μου, όπως εγώ με τις κούκλες μου. Ήμουν το πά- θος τους. Πάντα ανήκα σε κάποιον, κάθε μου κίνηση εξαρτιόταν από άλλους. Δεν είχα ΠΟΤΕ δική μου άποψη, δεν είχα ποτέ ελεύ- θερη βούληση. Ήμουν το κουκλόπαιδο του πατέρα μου, η κουκλογυναίκα του άντρα μου. Ο άνδρας μου κανόνιζε τα πάντα με το δικό του γούστο. Το ίδιο γούστο υιοθετούσα κι εγώ. Ήμουν μια μαριονέτα σε αδράνεια που στόλιζε το κουκλόσπιτό της. Ρήνη: Τουλάχιστον είχατε χρήματα… απ’ ότι φαίνεται δηλαδή. Η μάνα μου πάντα έλε- γε πως είμαστε φτωχοί άνθρωποι, αδύνατο μέρος, πως δεν έχουμε παρά του Θεού την ελπίδα και την υπόληψή μας. Η καημένη, ήταν το μοναδικό στήριγμά μας. Ο πατέ- ρας μου, μια ζωή ήταν σαν να μην υπήρχε. Ποτέ μου δεν κατάλαβα αν γι’ αυτό ευθυνό- ταν εκείνη, αν τον είχε φοβίσει τόσο πολύ που πλέον ζούσε απλά στη σκιά της. Εκείνη δούλευε. Δούλευε συνέχεια. Μάζευε χρή- ματα για μένα και τα αδέρφια μου. Τα είχε όλα υπολογισμένα. Όνειρό της ήταν να έχω έναν καλό γάμο. Γυναίκα από τη Σονάτα: Τι σημαίνει καλός γάμος; Τι σημαίνει γάμος; Εκείνο που μετρά είναι η συντροφικότητα. ΕΡΓΑΣΊΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΉ ΔΙΗΜΕΡΊΔΑ